தேசிய கிராமிய வேலைவாய்ப்பு உறுதியளிப்பு சட்டம் (NREGA)

இந்த ஆண்டு நமக்கு எப்போதும் உற்ற தோழனாய் இருந்த பருவ மழையும் பொய்த்துப் போனது. அங்கங்கே விவசாயிகள் தற்கொலை என்ற செய்திகளும் வர தொடங்கியாயிற்று. ஊருக்கே உணவளிக்கும் நம் விவசாயிகள் இறப்பதென்பது, நம் நன்றியற்ற செயலுக்கு உதாரணம் ஆகாதா? அரசாங்க திட்டங்கள் நிச்சயமாய் உண்டு, ஆனால் அதை விளக்கிச் சொல்ல தான் ஆட்கள் இல்லை. தங்களுக்கு நியமாய் வந்து சேர வேண்டிய சலுகைகள் கூட என்ன என்று தெரியாமல் பலர் கோருவது இல்லை. நம் வரிப்பணமோ சேர கூடாத கைகளுக்கே சென்று சேரும் அவலம். 2006 இல் மத்திய அரசு நடைமுறை படுத்திய தேசிய கிராமிய வேலைவாய்ப்பு உறுதியளிப்பு சட்டம், (National Rural Employment Guarantee Act) கிராமப்புரங்களில் வறுமை கோட்டிற்கு கீழே உள்ள வேலையில்லா மக்களுக்கு 100 நாட்களுக்கு வேலைவாய்ப்பு உறுதியளிப்பதுடன், விவசாய தினக்கூலிகளுக்கு வேலைக்கு ஏற்ற கூலியை பஞ்சாயத்து தலைமை காரியாலயம் மூலமாக நிர்னயம் செய்கிறது. ஒவ்வொரு கிராமத்துக்கும் ஒரு தலைமை காரியாலயமும் அதை நிர்வகிக்க Bharat Nirman Sewa Kendra வும் நிருவப்பட்டு, மெல்ல வறுமை கோட்டிற்கு கீழே உள்ள மக்களை தினக்கூலி நிலையில் இருந்து சுய வேலைவாய்ப்பு நிலைக்கு உயர்த்துவதே இத்திட்டத்தின் நோக்கமாகும். இத்திட்ட்த்தின் படி அடிப்படை கல்வி அறிவு இல்லாதவர்கள் கூட கிராம பஞ்சாயத்து அலுவலகத்தை அனுகி வேலைவாய்ப்பு உரிமை கோர முடியும். விண்ணப்பிப்பவர்களுக்கு வயதும், குடியுரிமையும் சரி பார்க்கப்பட்ட பின் வேலை வாய்ப்பு அட்டை வழங்கப்படும். வேலைவாய்ப்பு அட்டை வைத்து இருப்போர், பஞ்சாயத்தில் வேலைக்கு விண்ணப்பித்தால் விண்ணப்பித்த 15 நாட்களுக்குள் வேலை வழங்கப்பட வேண்டும், வழங்கத் தவறும் பட்சத்தில் வேலையில்லாதவர்களுக்கு வழங்கப்படும் ஊதியத் தொகை வழங்கப்பட வேண்டும். வேலைக்கு சேர்ந்தவுடன் அவர்களுக்கு ஊதியம் ஒவ்வொரு வாரமும் தபால் நிலைய அல்லது வங்கிக் கணக்குகளில் தவறாமல் வழங்கப்படும். 33 சதவிகித பெண்களுக்கான இட ஒதுக்கீடும் இத்திட்டத்தில் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இத்திட்டத்தின் மூலமாக ஒவ்வொரு கிராமத்திற்கும் தேவையான அடிப்படை வசதிகளை, அந்த கிராமத்து மக்களைக் கொண்டே பஞ்சாயத்துக்கள் நிறைவேற்றிக் கொள்கின்றன. இத்திட்டத்தின் மூலமாக கிராமங்கள் வளர்வதுடன் வறுமையும் நீங்குமென எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ஓரே ஓரு குறை இத்திட்டம் சரியாக வறுமை கோட்டிற்கு கீழே உள்ள மக்களுக்கு சென்று சேர்ந்த்தா என்பதில் தான். மக்களே நேரடியாக சென்று விண்ணப்பிக்க வேண்டி உள்ளதால் பலர், அறியாமையாலும், படிப்பறிவின்மையாலும் விண்ணப்பிப்பது இல்லை. பலருக்கு இத்திட்டம் இருப்பதே தெரியவில்லை. இத்திட்டம் உண்மையில் கடைநிலை மக்களுக்கும் சென்று சேரும் பட்ச்சத்தில், விவசாயிகள் தற்கொலை என்னும் செய்தியை இனி கேட்க வேண்டியது இருக்காது என நம்புவோமாக. இது போன்ற திட்டங்களை மக்களுக்கு எடுத்துச் செல்லுவதில் நம் ஒவ்வொருவரின் பங்கும் இன்றியமையாது. மேலும் விவரங்களுக்கு http://www.nrega.nic.in/ வலைப்பூவை அனுகவும். Jai Hind.

ஓய்வறியா மனமே

கவி எழுத தொடங்கினேன் நீயோ காவியம் ஆனாய்
சிதைக்கத் தொடங்கினேன் நீயோ யௌவன சிற்பமானாய்
கிறுக்கி வைத்தேன் நீ கலைமிகு சித்திரம் ஆனாய்
விதைத்து வைத்தேன் நீ இறும்பூது விருட்சமானாய்
கோபத்தில் குமுறும் போது குளிர்விக்கும் தென்றல் ஆனாய்
வேதனையில் வெடிக்கும் போது ஆற்றுவிக்கும் அபயமானாய்
தனிமையில் வாடினேன் நீ உடனிகழும் துனை ஆனாய்
நான் தவறிழைத்தேன், அதை உணர்த்தும் ஊசி ஆனாய்
எண்ணமே உன்னை எடுத்தெறிந்தேன், ஏளனம் செய்தேன்
புறக்கணித்தேன் வெறுப்பினை உமிழ்ந்தேன் -அலுப்பு கூடி
உறங்கிப் போனேன் - நீயோ கனவினிலும் காட்சியாய் விரிந்தாய்.

-ந.மகாராஜன்

Love For Ever

I read this poem some where and i felt of sharing with you friends. Very uplifting and a touching poem and a symbol of a true and gentle love. Very inspiring piece of poem. Hope u like it.

Will Always Be There for You

I love you more and more each day
I need you more than words can say
I'm missing you with all my soul
The days have passed, I've lost control
My heart stops beating when you smile
I'll die for you, this pain's worthwhile
Whether you love me, whether you care
I need you to know, I'll always be there
When you're sad and falling apart
When that one special person breaks your heart
On nights when you cry yourself to sleep
On days when it stings, when it cuts so deep
Every second you swear you'll never live again
Every hour when you feel you have no friends
When all you can feel in your eyes are the tears
When your hands are shaking and you're surrounded by fears
On days when all you feel is the pain
When the one you love says it can't be the same
I promise you now, I'll always be here
When all you need is a friend, I will always be near
Some people feel they have no one at all
Like their world is breaking and they can't help but fall
Let me tell you right now, I've felt that same way
And in ten years from now, in five, in a month, or today
I will still love you
I will still stand beside you
I will still be there for you
To talk
To listen
To cry
To care
To just believe
No matter what they say, turn around and
Behind you is where I will stand:
Forever to catch you,
Forever your friend.
So when you feel like your world is about to end
Just call out my name
And I will be there.

Bhagat Singh Vs Gandhi

On this very day when we are celebrating our 63rd birth as a liberated nation, let’s remember two of our most spectacular characters of our freedom struggle, Martyr Bhagat Singh and Mahatma Gandhi. Both men are symbols of fearlessness but on their own ways. Bhagat Singh a proud revolutionist, Mahatma a staunch sathyagrahi. Bhagat Singh was an atheist; mahatma an ardent believer of the almighty. Their ways were different; means were different with one common goal to see a liberated India in their own ways. Both were critical of individual terrorism and realized the need for mass mobilization. Their principles were different, thought process was different, but one thing that was common to both of them was their unmatchable love for their country. Bhagat Singh kissed the gallows for the cause of his country, while Mahatma Gandhi was killed by his own country men in the country he helped to liberate. Both respected each other personally but did not believe in the principles of each. Bhagat Singh believed that “Gandhiji was a kind hearted philanthropist but it is not the philanthropy that is needed but a scientific social force”. Bhagat Singh followed Gandhi with all his enthusiasm for the non - cooperation movement, but after the withdrawal of the movement by Gandhi following the violence at Chauri Chuara he changed his path to revolution. After throwing bombs in the assembly hall, Bhagat singh and his comrade B.K.Dutt threw pamphlets which started like saying;

‘It takes loud noise to make the deaf hear’.

Then it ended up mentioning that

‘We are Sorry to admit that we who attach so great a sanctity to human life, we who dream of a glorious future when man will be enjoying perfect peace and full liberty, have been forced to shed human blood. But the sacrifice of individuals at the altar of the great revolution that will bring freedom to all, rendering the exploitation of man by man impossible, is inevitable.’

Mahatma Gandhi believed them to be a bunch of misled people dictated by the cult of the bomb.
Bhagat Singh wanted to prove Gandhi that the revolutionaries could endure the rigours of fasting and the torture of approaching death. He sat on a hunger strike wanting better facilities for the political prisoners in the jail. He resented to the acts of force feeding and continued his strike for 116 days without food. The youth who was considered to commit an action due to his anger and intolerance proved to the world that his heart was as mettle as it could be for anyone to imagine, giving his gutsy blow after blow against the British imperialism, this time though on a completely non violent act.
When there was mounting pressure from the people to commute the death sentence of Bhagat singh, Mahatma Gandhi wrote a letter to the viceroy, where he stated that

‘Execution is an irreversible act. If you think there is the slightest chance of
error of judgment, I would urge you to suspend for further review an act that is beyond recall.’

The request was declined by the viceroy.
Bhagat singh on his last letter to his brother wrote,

‘I was just one of thousands of Indians who, unmindful of their religion and region, were engaged in the battle to free India. They had been thrown into the same crucible. Together they were struggling and suffering for the cause. One day they will emerge victorious.’

After the death of Bhagat Singh there were wide spread agitations against Gandhi that he did not do enough to stop the death. There were youth all around with black bands on their arms and inviting Gandhi with black roses.
Gandhiji mentioned that he failed in his efforts to stop the death. He mentioned that the youth who were incensed against him gave vent to their wrath in a dignified manner. It was open for them to cause a physical injury but they refrained from doing so. It was open for them to insult him in many ways, but they confined their resentment by handing him a black cloth flower. They could have even thrown the flowers at him, instead they handed it over to him. This he considers has a legitimate expression of their anger. His head bends before the bravery of bhagat singh, but he wanted a greater bravery that will mount the gallows without injuring, or harboring any thought of injury to a single soul.
Gandhi believed that the British fights for life both against the revolutionaries as well as the non violent sathyagrahis. But it knows how to deal with the revolutionaries but is baffled by the non violent sathyagrahis who have already shaken it to its foundations. True he was.
I Salute both Mahatma Gandhi and martyr Bhagat Singh for their bravery against the british and would quote a verse from James Russell Lowell captioned freedom;
True Freedom is to share
All the chain our brothers wear,
And, with heart and hand, to be
Earnest to make others free.

Long live India with peace and Harmony, Vande Mataram.

- N.Maharajan

சுதந்திர தின வாழ்த்துகள் !!!

சுதந்திர மழலை ஒலி !!!

சுதந்திர தினத்தன்று ஊரெங்கும் வந்தே மாதரம் ஒலி !!!
மேடைகளில் வல்லரசாய் மாற்றுவோம் என்று இன்றைய தலைவர்களின் பேச்சு ஒலி !!!
யாரும் கேட்டறியா அந்த பிஞ்சு குழந்தைகளின் கதறல் ஒலி !!!
என்று கேட்குமோ பாலியல் கொடுமை இல்லா நாடு வேண்டிடும் ஒலி !!!
இந்த குழந்தையின் சுதந்திர தாகத்திற்காக எழுப்புவோம் நம் ஒலி !!!
விரைவில் எழட்டும் அவர்களின் மழலை சிரிப்போலி !!!

- செ.செந்தில்

Priceless Nature

One day I saw a spotted deer
Running around the meadows so near
Grazing its food with no trace of fear
With beauty and grace and so many to cheer
From somewhere there came a sharpened spear
With vengeance and venom, it torn out the deer
I woke from my sleep
With a pain in my fist;
Enough to realize the fall from the bed
With the dream at its midst;
Though a dream it’s an ugly truth
The man he destroys nature with his brute;
One day he might regret for is deeds
And try to pluck his deadly weeds;
Might be too late for him to act
Only to see the world sink so fast;
Act today to save our earth
And leave behind a priceless worth;

- N.Maharajan